می شکند باد در مشت من - مشت تو
و امید را بر آسمان بارور می کند
آنگه درختی آزاد در آبیمان می شکفد
سبزی که عظمت بارورش
در رگان من ، رگان تو
خونی نو می راند
۱۳۸۸ مهر ۲۲, چهارشنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر